Kardeş kıskançlığı, aile içinde sıklıkla karşılaşılan, fakat çoğu zaman göz ardı edilen bir durumdur. Bu durum, ebeveynlerin farkında olmadan yaptıkları kıyaslamalar sonucu çocukların ruh sağlığını derinden etkileyebilir. Uzman Klinik Psikolog Seda Aydoğdu’nun açıklamalarına göre, kardeşler arası kıyaslama, çocukların özgüvenini olumsuz yönde etkileyerek, aralarında gereksiz bir rekabet ortamı oluşturabiliyor.
Aile içindeki dengenin sağlanması, ebeveynlerin çocuklarına yaklaşımlarında kıyaslamadan kaçınmaları ve her çocuğun bireysel farklılıklarını kabul etmeleriyle mümkündür. Aydoğdu, çocukların kendilerini değerli ve sevilen bireyler olarak görmeleri için ebeveynlere, çocuklarının güçlü yönlerini öne çıkaran bir tutum sergilemelerini öneriyor.
Kıyaslamanın sadece aile içi dinamikleri bozmakla kalmadığını, çocuğun sosyal çevresi ve akademik performansı üzerinde de olumsuz etkileri olduğunu belirten Aydoğdu, çocukların başarı ve sevgi arayışı içinde sağlıksız bir kaygı seviyesine ulaşabileceklerini vurguluyor. Bu durum, çocuğun kendilik algısında çarpıklıklara yol açarak, geleceğe dair motivasyonunu ve öz güvenini zedeleyebilir.
Ebeveynlerin, “Sen daha akıllısın” ya da “Sen daha uslusun” gibi kıyaslama içeren ifadeler yerine, “Senin bu konuda çok yeteneğin var” veya “Senin enerjin beni şaşırtıyor” gibi çocuğun özgüvenini destekleyen ifadeler kullanmaları önem taşıyor. Aydoğdu, ebeveynlere çocuklarının duygularını anlamaları ve onları birey olarak kabul etmeleri konusunda rehberlik etmek için, duygusal zekalarını kullanmalarını öneriyor.
Kardeşler arası sağlıklı ve sevgi dolu bir ilişkinin temeli, ebeveynlerin şefkatli ve dengeli yaklaşımlarında yatmaktadır. Her çocuğun benzersiz olduğunu ve kendi başarılarının, kişiliklerinin ve yeteneklerinin farkında olarak, çocuklara karşı bir kıyaslama tutumu içine girmemek, aile içi ilişkilerin sağlam temeller üzerine inşa edilmesine yardımcı olacaktır.
